I sat down on the 'Island of cardboard' and Mum made a Cracker with Filet Americain spreaded smoothly on it. She handed it over to me. I took it and this is what my first bite(s) sounded like: 'CRUNCH CRUNCH CRUNCH CRUNCH CRUNCH CRUNCH CRUNCH. . . . . . . . . . ' Mmmmmmmmmmmmmmmmmmm.
"Delicious!!" I half shouted and half just normally said. Here are two photo's:

Toen we mijn bed van IKEA aan het maken waren, net zoals ik op mijn andere blog schreef, duurde het bijna de hele dag. We hadden wel een lunch nodig en dat is wat mijn briljante, fantastische en slimme mamma zichzelf herinnerde. Een lunch meenemen. Ik had de eerste keer dat we Filet Americain aten gemist, omdat ik bij een slaap feestje/partijtje was. Mijn zus was dat vergeten en zei: "Weet je het niet meer???" Nadat ik had gevraagd wat Filet Americain was. Dat maakte het een extra speciale dag voor mij. Mijn bed maken en Filet Americain voor de eerste keer eten op dezelfde dag!!!!
Ik zat op de 'Kartonnen Eiland' en mamma maakte een cracker met Filet Americain er glad op gesmeerd. Ze gaf het aan me. Ik nam het aan en dit is hoe mijn eerste hap(pen) klonken: 'CRUNCH CRUNCH CRUNCH CRUNCH CRUNCH CRUNCH CRUNCH. . . . . . . . . . ' Mmmmmmmmmmmmmmmmmm.
"Heerlijk!!" Ik schreeuwde en zei het normaal tegelijkertijd. De twee foto's staan boven.
